Одоо ч гэсэн бодол өөрчлөгдөөгүй. Бурхан ганц, ямар арга замаар хүрнэ, ямар шашин дагах нь хувь хүний сонголт. Итгэх нэг хэрэг, мухар сүсэглэл бол харин мунхаглал. Бурхантай харьцахад зуучлагч хэрэггүй ө.х. заавал лам пастор, сүм хийдийн тусламжтай үг чинь бурханд хүрнээ гэсэн үг биш. Байгаль дэлхий, уул усаа хайрлаж хамгаалаад, тэнгэрт залбираад явж байх нь хамаагүй дээр.
2012 оны үйл явдалруу буцахад, аав саяхан дурссан: сонин юм шүү, тэр өдөр ажил эль хуль, тал хүн нь байхгүй. Эрдэм шинжилгээний байгууллага шүү дэ уг нь гээд инээгээд байсан. Нэг хүн эхнэр хүүхдээ орхиод хотоос гарсан түүх бас сонссон. Хот байхгүй боллоо гэхэд ганцаараа үлдээд яах гэж байгаа юм? Ккк. Бас сая Учрал томилогдохтой холбоотой манай найз хэлж байсан: 12 онд лаа шүдэнз агсаад лагерь зүглэж байсан хүнээс нээх их зүйл хүлээгээд дэмий болов уу гэж. Харж л байхаас.
Ер нь тэгээд энэ нийгэмд болж буй олон үйл явдлыг ажиглаад, зарим хүмүүсийг хараад хэлэх ч үг олдохгүй юм да.
No comments:
Post a Comment